دیروز غروب داشتم از میدان ۷ تیر میگذشتم....سرد بود و  جای پای سوز سرما رو روی گونه هام حس میکردم..... یهو توی دکه بلیط فروش شرکت واحد یه پیر مرد خسته رو دیدم...چند قدمی برگشتم ُ سرم رو کردم توی کیوسک و بهش گفتم:  سلام پدر   فقط خواستم بگم که خسته نباشی!

و تندی به راهم ادامه دادم.......آخه نمیتونستم حرف بزنم......بغض  نمیذاشت.....

سوز و سرما در تلاش بودن که از اشکهام گلوله های یخی بسازن!