روز را، سال را ، با آرامش آغاز کردم

من، سه تار، خلوت و یاد دوست

مادرم نیز از دریچه قاب عکس، مرا مینگریست

تنها چه کم بود؟

شاملو.........که میگفت:

کجا میروی

 با تو هستم ای رانده حتا از آئینه

ای خسته حتا از خودت

کجای این همه رفتن راهی به آرزوهای آدمی یافتی؟

کجای این همه نشستن جائی برای ماندن دیدی؟

سربه راه

 رو به نمیدانی تا کجا

 چرااطاقت را با خود میبری؟

خلوت کوچه هارا چرا به باد میدهی؟

 یک لحظه در این

 تا کجای رفتن بمان!!!!