در آستانه یک دگرگونی هستیم. زندگی ، بدون دخالت ما دچار دگرگونی میشود.

زندگی برون، طبیعت و جهان اطراف ، چون هر سال، لباس بر میکندو به

 جامه تازه آراسته میشود، شکوفه های سفید و صورتی از همین حالا بشارت

 فرا رسیدن بهار را زمزمه میکنند و بوی خوش تحرک و تلاش را میتوان در هوا

تنفس کرد.

خانه ها تمیز و "تکانده شده" بوی تازگی میدهند. جنب و جوش بیش از همیشه

است و انسانها حس تازه ای را در خویش تجربه میکنند، حس تغییر!

انتظار هم هست، که چه خواهد شد؟! فردا، سال جدید و آینده!

گاه اندوه نیز، آنجا که جای عزیزی ، خنده مهربانی و چهره آشنائی خالیست و

آنجا که یک صندلی سر میزی نشان از نبودن کسی میدهد! اینها همه، اما بخشی

است از زندگی و روندی که برابرش نتوان ایستاد!

بهار و نوروز همزمان میایند و رنگ تازه ای به فردایمان میدهند و من......

کوته نگاهی دارم به دیروزم، به سالی که در آستانه وداع است....و نتیجه میگیرم.

تلاشم بسیار بیشتر بود از آنکه در فرای مرزها ، هر سال از خود نشان میدادم و

پاسخ کمتر! به نتیجه رسیدم اما بسیار کند تر و با هرز بسیاری توان !

خرسندم اما، هنگامی که به مقایسه میپردازم، راحت بودم و توانستم راه به پیش

ببرم و پایه های فردای بهتری را استوار کنم.

و بلاگستان، با تمام زیبائیهایش(بدون هیچگونه زشتی یا نکته ای منفی!!) بخشی

مهم بود از سال پیش من! دوستانی که هرکدام در جای خود خوب و عزیز بودند

و لحظه های زیبائی برایم مهیا کردند.برخی از آنها را حضوری شناختم

که در زمره دوستان خوبم جای گرفته اند و با همه این دوستان، با خوشیها و

دردهاشان، با لذت ها و اندوهشان همگام بودم و بسیار از آنها فرا گرفتم.

سخن کوته که ، آرزوی فردائی شیرین، زندگی آرام و سالی پر از مهر و فراتر از

هر چیز، تندرستی این دوستان برایم بینهایت مهم است....آری تورا میگویم

که در حال خواندن این نوشتاری و چه مجازی ، چه واقعی، دوست

گرامی من هستی و موجب شدی که در انتهای یک سال، با خود بیاندیشم

 که آمدن و ماندنم تصمیم درستی بود.

یکایک شمارا میگویم:

بهارتان خجسته

نوروزتان پیروز

دلتان پر عشق

و لبهایتان آغشته به لبخند